ก่อนอื่นตามมารยาท HBD To Kaze อาจจะเลยมานานแล้ว (แค่ 29 ตค.เองไม่น้านๆ)

คนที่สำคัญที่สุด(ก็อาจจะว่าได้) นะ^ ^ ก็หวังว่าคงได้ของขวัญแล้วนะ เหอะ เหอะ

ส่ง EMS ครั้งแรกในชีวิต จะถึงป่าววะ ขอให้...........ไม่ๆๆๆๆๆ ซ้ำซากๆ

ขอบคุณที่มีคุณนะ ขอบคุณมากๆ ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ให้มีความสุขที่สุดในแบบของ Kaze นะ ^ ^

แล้วก็ 20 พย. ก็วันเกิดเราแล้วสิ อ่า.........15แล้วดิปีนี้ ทำบัตรประชาชน เปลี่ยนคำนำหน้านาม เฮือก แต่ช่างเหอะ ใช้ชีวิต ด.ญ. คุ้มแล้วแหละ ได้เจอคนมากมาย ทั้งดีแล้วก็ไม่ดี มิตรทั้งศัตรู และคนสำคัญ ร้องไห้ หัวเราะ จนคุ้มแล้ว

ไม่รู้สึกเสียดาย หรือยังไม่คุ้มหรอก เพระคนเราจะใช้ชีวิตได้คุ้มหรือไม่ มันก็อยู่ที่วันนี้ใช้ชีวิตให้คุ้มที่สุดหรือยัง ถ้าถาม เราน่ะเหรอ เรานะใช้ชีวิตได้คุ้มหมดทุกๆวันแหละนะ อาจจะเป็นเพราะเป็นคนไม่ค่อยเสียใจ หรือสนใจกับสิ่งที่ทำลงไป ก็ก่อนจะทำอย่างน้อยซะ เราก้คิดก่อนดิ ว่าถูกไหม(โดยเอาตัวเองเป็นเกณฑ์) ทำแล้วไม่เสียใจใช่ไหม ถึงทำ เราถึงรู้สึกว่า ทุกวันนี้น่ะ ถึงตายก็ไม่เสียดาย ในเมื่อใช้ชีวิตมาคุ้มแล้วอ่ะนะ

ถึงจะดูเอาแต่ใจอ่ะนะที่ เอาตัวเองเป็นเกณฑ์หมดทุกๆอย่าง ก็คนเราเกิดมา มันก็มีแค่ตัวเราเท่านั้นแหละ บอกว่าจะทำเพื่อคนนั้นคนนี้ ถึงจะพูดให้สวยมากมายยังไง แต่สุดท้ายก็ทำเพื่อตัวเองอยู่ดี ที่สำคัญนะ เราเกิดมาน่ะ เราก็มาคนเดียว ไม่ได้ลากใครมาด้วย ตอนเราตาย เราก็ไม่ได้เอาใครไปด้วยนี่ คนเรา ตั้งแต่เกิดจนตายยังไงๆมันก็ตัวคนเดียวอยู่ดีแหละอืม แล้วเรื่องที่รู้สึกว่าคุ้มก็คือ ดีใจที่ค้นพบวิธีการดำเนินชีวิตในแบบเราแล้ว ในแบบที่เป็นเราไม่ใช่ใคร ^ ^

ผลสอบออกแล้วนะ ได้3.55 อ่านะ ถึงจะเสียดายบางวิชา

บางวิชาที่น่าจะได้ดีกว่านี้.........แต่ช่างเหอะ ของที่เสียไปแล้วน่ะ

มันเรียกกลับคืนมาไม่ได้หรอกนะ แม้อยากจะได้คือสักแค่ไหน

เงินมากมายเพียงใด ก็ไม่ได้กลับมาหรอก

ถึงได้กลับมา แต่คุณค่าทางใจมันก็ไม่ใช่แล้ว....

เบื่อตัวเอง รำคาญตัวเอง แต่ไม่รูว่าทำไม

ตั้งแต่เกิดเรื่องคราวนั้น ดูเหมือนจะเกลียดเบื่อตัวเองมาตลอด

นั่นสิเนอะ ของที่เสียไปแล้วถึงจะรู้สึกผิดแค่ไหน

ถึงจะคร่ำครวญให้เค้ากลับมาแค่ไหน มันก็....ไม่ได้คืนมาหรอก

แก้วที่งดงามเพียงใดแต่หากมันร้าวแล้วมันก็ไม่มีทางประสาน

........ไม่มีทำให้มันงดงามดังเดิม...........

หลายครั้งที่น้ำตาไหล หลายครั้งที่พร่ำหา แต่สิ่งที่ได้กลับมา

......................มันคือความเงียบงัน......................

หัวใจ.......จะสลายไปไดอีกไหม หากมันตายไปแล้ว.....

ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไป โดยที่ไม่ทันรู้ตัวแต่พอหันมา

แต่พอรู้ตัว มันก็เสียไปแล้ว...........................

..........ไม่มีทางได้คืนมา..............

กี่ครั้งแล้วนะที่คำว่าการเปลี่ยนแปลง พรากคนสำคัญเราไป

หลายครั้ง เจ็บเพราะคำๆนี้มากี่ครั้งแล้ว ไม่อยากนับไม่อยากจดจำ

ไม่อยากจะจดจำแม้คนที่รักมากที่สุด................

หากตื่นขึ้นมาแล้วจำอะไรไม่ได้ก็คงดีสินะ ลืมมันไปให้หมด

ความเจ็บปวดที่เคยได้รับ คนที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต อยากจะลืม..........

แต่มนุษย์เราถึงมันจะตัวคนเดียวยังไงแต่ถ้าไม่หันหน้าหาใครมันก็ไม่ได้.........

ทำไมนะต้องมีฉัน มีเธอ มีเขา มีคนนี้ มีคนนั้น มีเราคนเดียวไม่ได้หรือ?

อยู่ไปคนเดียว ถึงจะเจ็บเพราะคำว่าเหงาแต่ก็ยังดีกว่า

เจ็บเพราะการเปลี่ยนแปลงของใคร การกระทำของใครไม่ใช่เหรอ?

ไม่อยากรับใครเข้ามาแล้ว แต่มันก็เลี่ยงไม่ได้ล่ะนะ

"สิ่งที่เกลียดที่สุด.....ผู้ใหญ่ไงล่ะ...."

คงอาจจะเป็นเพราะว่า เราไม่ใช่เด็กที่จะเลิศเลอเพอเฟคมากมาย เคยสงสัยไหมว่าทำไมพวกเค้าถึงมีอิทธิพลกับเรามากมาย เพียงเพราะคำว่า เด็กที่ดี ต้องเชื่อฟังผู้ใหญ่ แต่เด็กที่ดีในสายตาผู้ใหญ่ เป็นเด็กที่ไม่ได้มีอยู่บนโลกใบนี้ เด็กที่เรียนดี มารยาทงาม งานบ้านเยี่ยม ใครว่าไม่เคยเถียง และไม่ชักสีหน้า ยอมให้ผู้ใหญ่จูงได้โดยง่าย แต่ถามจริงๆเถอะ ว่า ผู้ใหญ่แต่ละคนที่อยากให้เราเป็นเด็กที่ดีในสายตาของเค้านั้น เคยทำได้หรือเปล่า

คนที่เอาคำว่าอนาคตของชาติมาแปะเอาไว้บนหน้าเราน่ะ เคยทำได้ไหมคะ? เวลาเด็กทำอะไรไม่ดีนิดๆก็จ้องแต่จะจับผิด แต่ว่าถ้าพวกคุณอยากให้ชาติเจริญนักล่ะก็ พวกคุณนั่นแหละต้องทำให้ได้อย่างที่พวกคุณสอน ถ้าพวกคุณบอกว่าทำไม่ได้ แล้วทำไมต้องเอาสิ่งเหล่านี้มายัดเยียดให้พวกเราล่ะ

* อาจจะดูรุนแรงไปสักนิดแต่นี่แหละ maya ไว้จะมาอัพใหม่นะ ^ ^